راهنمای خرید لنز دوربین دیجیتال

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on telegram
Telegram
Share on whatsapp
WhatsApp

   هنگامی که یک دوربین با لنز قابل تعویض خریداری می‌کنید – خواه یک DSLR یا  یکی از انواع جدید کامپکت های با لنز قابل تعویض که به نام دوربینهای بدون آینه Mirrorless شناخته می‌شوند – معمولا به فکر اضافه کردن یک یا دو لنز دیگر به تجهیزات خود می‌افتید. در این مقاله شما را قدم به قدم در پروسه شناخت انواع مختلف لنزها، و انتخاب لنز مناسب برای نیازهای شما راهنمایی خواهیم کرد.

لنزها چگونه نامگذاری می‌شوند؟

بازدید از صفحات اینترنتی مربوط به لنزها برای یک کاربر مبتدی می‌تواند کمی ترسناک به نظر برسد. نام لنزها اغلب شامل لیستی طولانی از حروف و اعداد است، که با اینکه جالب و جذاب به نظر می‌رسند اما می‌توانند برای یک تازه وارد کاملا گیج کننده نیز باشند. خوشبختانه برای شروع کار می‌توانید با خیال راحت بیشتر آنها را نادیده بگیرید، و عمدتا روی چند چیز تمرکز کنید:

  • فاصله کانونی – زاویه دید لنز را تعریف می‌کند.
  • دهانه دیافراگم – میزان نور دریافتی لنز را تعیین می‌کند.
  • سیستم تثبیت تصویر – برخی لنزها به منظور خنثی کردن اثر محوشدگی ناشی از لرزش دست، مجهز به واحد تثبیت اپتیکی هستند.
  • فرمت – اندازه سنسوری را که لنز برای کار کردن با آن طراحی شده تعریف می کند.
  • مانت لنز – مشخص می کند که آیا لنز به لحاظ فیزیکی با دوربین شما سازگار است یا نه.

فاصله کانونی

نخستین عددی که در تشریح مشخصات یک لنز استفاده می‌شود فاصله کانونی آن است. این عدد به همراه اندازه سنسور، زاویه دید لنز را تعریف می‌کند، اعداد کوچکتر نشان دهنده زاویه وایدتر هستند. لنزهای زوم با استفاده از دو عدد نامگذاری می‌شوند که حداکثر محدوده فاصله کانونی را نشان می‌دهند، به عنوان مثال ۱۸-۵۵mm برای یک لنز کیت زوم نوعی. لنزهای با فاصله کانونی ثابت که زوم نمی‌کنند (و به لنزهای پرایم معروفند) تنها با یک عدد نشان داده می شوند (برای مثال ۵۰mm).

تصویر زیر نشان می‌دهد که چگونه میدان دید با فاصله کانونی، روی یک دوربین با رایج ترین اندازه سنسور یعنی APS-C (که توسط کانن، نیکون، پنتاکس و سونی استفاده می شود) تغییر می‌کند. همچنین جدول تبدیل زیر نشان می‌دهد که این میدان دید چگونه با دو سایز سنسور استاندارد دیگر به نام فول فریم که هم اندازه یک نگاتیو فیلم ۳۵ میلیمتری است و Four Thirds که توسط المپیوس و پاناسونیک استفاده می‌شود، رابطه دارد.

به منظور راحتی مقایسه، لنزها اغلب با فاصله کانونی معادل ۳۵ میلیمتری آنها ذکر می‌شوند. برای مثال یک لنز کیت ۱۸-۵۵ میلیمتر ممکن است به صورت معادل ۲۸-۹۰ میلیمتر آن ذکر شود. درک این مطلب مهم است که این بدین معنی است که یک لنز ۱۸-۵۵ میلیمتر با سایز APS-C همان زاویه دیدی را پوشش می‌دهد که یک لنز ۲۸-۹۰ میلیمتر روی یک دوربین ۳۵ میلیمتری پوشش می‌دهد نه این که فاصله کانونی یک لنز روی سنسورهای مختلف تغییر می‌کند.

دهانه دیافراگم

دهانه دیافراگم یک لنز، دومین پارامتر اصلی در مشخصات آن است و تعیین می‌کند که لنز توانایی دریافت چه میزان نور را دارد. دهانه دیافراگم به شیوه‌های مختلفی نشان داده می‌شود، F4 ، F/4 و ۱:۴ همگی یک معنی می‌دهند. عدد کوچکتر نشان می‌دهد که حداکثر دهانه دیافراگم لنز، بزرگتر است و بنابراین نور بیشتری را دریافت می‌نماید. برای مثال یک لنز با دهانه دیافراگم F2.8 دو برابر یک لنز با دهانه دیافراگم F4 نور دریافت می‌نماید.

هرچه ماکزیمم دهانه دیافراگم یک لنز بیشتر باشد به شما اجازه می‌دهد که در نور کمتری عکسبرداری کنید و بدون استفاده از فلش در محیط مسقف عکس بگیرید. همچنین دهانه دیافراگم بازتر عمق میدان کمتری را ارائه می‌دهد  که جنبه مهمی از عکسبرداری خلاقانه است.

سیستم ثبت تصویر

طی سال‌های اخیر، سیستم تثبیت تصویر روی دوربین‌ها بسیار متداول شده است، اما تولیدکنندگان مختلف، آن را به شیوه‌های متفاوتی ارائه می‌کنند. پنتاکس و المپیوس، این سیستم را درون بدنه دوربین جا می‌دهند، در حالی که کانن، فوجی فیلم، نیکون، پاناسونیک و سامسونگ از سیستم‌های تعبیه شده در لنز استفاده می‌کنند. سونی برای SLR های آلفا از سیستم درون بدنه ای Super Steady Shot و برای سری Nex خود از سیستم تعبیه شده در لنز Optical Steady Shot استفاده می‌کند. سیستم تثبیت تصویر مخصوصا برای لنزهای تله مفید و حائز اهمیت است و هنگام مقایسه گزینه های مختلف، ارزش این را دارد که به طور ویژه مدنظر قرار گیرد.

پشتیبانی از سنسورهای مختلف

بیشتر دوربین‌های ارزان قیمت‌تر SLR و بدون آینه از سنسور APS-C استفاده می‌کنند که اندازه تقریبی آنها ۲۴mmx16mm یا کمتر از نصف اندازه یک نگاتیو فیلم قدیمی ۳۵ میلیمتری است (نیکون، این دوربین‌ها را DX می‌نامد). ضمنا در دوربین‌های رده بالای کانن، نیکون و سونی که اصطلاحا فول فریم نامیده می‌شوند ، سنسورها حدودا برابر با اندازه یک نگاتیو ۳۵ میلیمتری هستند، به عنوان مثال ۲۴mmx36mm (دوربین‌های حرفه‌ای و پرسرعت قدیمی تر کانن از یک اندازه سنسور میانی به نام APS-H بهره می بردند). در ضمن پاناسونیک و المپیوس از یک فرمت اندکی کوچکتر به نام Four Thirds در دوربین های با لنز قابل تعویض خود استفاده می‌کنند.

همه تولیدکنندگان بزرگ (البته به جز المپیوس و پاناسونیک) اکنون مجموعه‌ای از لنزهایی را ارائه می‌کنند که به طور خاص برای دوربین‌های APS-C بهینه شده‌اند. این لنزها به طور کلی برای استفاده عمومی و به طور خاص برای زوم های واید بهترین گزینه هستند. لنزهایی که برای دوربین‌های فول فریم طراحی شده‌اند، به خوبی روی دوربین‌های APS-C هم کار میکنند. اما لنزهای APS-C به درستی بر روی دوربین‌های فول فریم کار نمی‌کنند. اگر در آینده نزدیک به فکر ارتقاء به یک سیستم فول فریم هستید، می‌بایست این موضوع را مدنظر داشته باشید.

مانت لنزها

هر سازنده دوربین مانت لنز مختص خود را استفاده می‌کند، بدین معنی که لنزها نمی‌توانند با برندهای مختلف استفاده شوند. برای مثال، یک لنز کانن با یک بدنه نیکون سازگار نیست. چند استثناء نیز وجود دارد. المپیوس و پاناسونیک هردو از مانت Four Thirds برای DSLR ها و مانت Micro Four Thirds برای کامپکت‌های با لنز قابل تعویض بدون آینه شان (ILC ها) استفاده می‌کنند. SLR های سامسونگ اساسا با مدل‌های مانت KAF پنتاکس شناخته می‌شدند، هرچند این شرکت اکنون روی سری NX ILC تمرکز دارد.

سل جدید دوربین های کامپکت با لنز قابل تعویض، با استفاده از آداپتور لنزها، میزانی از سازگاری با مانت SLR سازنده مربوطه را ارائه می‌دهند. ولی در کل، عملکرد آنچنان رضایتبخش نیست، به ویژه این که اتوفوکوس اغلب کند و با تاخیر است.

لنزهای زوم در برابر پرایم

لنزهای زوم طی چند سال گذشته تقریبا فراگیر شده‌اند، در نگاه نخست خرید لنزی که به یک زاویه دید محدود است ممکن است بی معنی به نظر برسد. ولی لنزهای پرایم هنوز هم برخی مزیت های کاملا واقعی دارند. در مقایسه با لنزهای زوم، لنزهای پرایم معمولاً کوچکتر و سبکتر هستند، دهانه دیافراگم بازتری دارند، و تصاویر شارپ تری ارائه می‌دهند. این فاکتورها آنها را برای اهداف خاص شدیدا مفید و کاربردی می‌نماید، برای مثال در عکسبرداری در نور کم که زیاد بودن ماکزیمم دهانه دیافراگم یک مزیت عمده است.

لنزهای پرایم با فاصله کانونی ثابت اغلب نسبت به لنزهای زومی که همان زاویه دید را پوشش میدهند بسیار کوچکتر و سبکترند.

اتوفوکوس

سیستم اتوفوکوسی که توسط یک لنز استفاده می شود می تواند تاثیر زیادی روی عملکرد فوکوس آن داشته باشد، به ویژه به لحاظ ایجاد سر و صدا و سرعت عمل. موتور فوکوس می تواند در بدنه دوربین یا در لنز جای گیرد. موتورهای فوکوسی که درون لنز تعبیه می شوند در انواع گوناگون و با مشخصات مختلف عرضه می شوند. در اینجا مروری بر انواع مهم آنها می نماییم:

  • لنزهای Screw Drive موتور داخلی ندارند و در عوض از طریق یک اتصال مکانیکی در بدنه دوربین به حرکت در می آید. این سیستم سریعتر است اما در مقایسه با انواع دیگر پر سر و صداتر است. بسیاری از لنزهای قدیمی تر نیکون، پنتاکس و سونی از این روش استفاده می کنند، اگرچه هر سه شرکت اکنون به موتورهای درون لنزی گرایش یافته اند. بدنه های سطح مبتدی نیکون موتور داخلی ندارند و بنابراین نمی توانند با این نوع لنزها اتوفوکوس نمایند.
  • لنزهای Micromotor دار برای حرکت دادن ادوات فوکوس از موتورهای DC سنتی به کمک تعدادی چرخدنده استفاده می کنند. این سیستم بیشتر در لنزهای ارزان قیمت تولیدکنندگان دوربین و در بسیاری از لنزهای تولیدکنندگان ثالث (به ویژه تامرون و توکینا) مشاهده می شود. در این نوع لنزها عملکرد اتوفوکوس به شدت متغیر است، در بدترین حالت کند و پر سر و صدا و در بهترین حالت کاملا سریع و بی صدا.
  • موتورهای Linear Stepper در لنزهای طراحی شده برای دوربین‌های بدون آینه متداول شده‌اند. این لنزها می توانند اتوفوکوس سریع و بی صدایی را در حین فیلمبرداری ارائه دهند. کانن نیز تعدادی لنز SLR مجهز به این تکنولوژی تولید کرده است.
  • موتورهای Ultrasonic-type در لنزهای SLR بسیار متداول شده اند. ویژگی اصلی این لنزها عملکرد تقریبا بی‌صدای آنهاست. این لنزها در دو دسته اصلی جای می‌گیرند: Micro-type های ارزانتر، خصوصیاتی شبیه Micromotor ها دارند، در حالی که Ring-type های گران قیمت تر، مزایایی دارند. به طور کلی این لنزها سریع، بیصدا و در هر لحظه قادر به استفاده از اتوفوکوس دستی هستند. متاسفانه همه تولیدکنندگان مایل نیستند دو نوع ذکر شده را در بازار محصولات از یکدیگر متمایز کنند.

به عنوان سخن پایانی یادآور می شویم هنگامی که به فکر انتخاب یک دوربین برای سرمایه گذاری هستید، درک این موضوع مهم است که لنز هم مانند دوربین، تاثیر بسزایی روی کیفیت تصویر دارد. لنزها همچنین ماندگارتر از دوربین ها بوده و دیرتر از بدنه دوربین ها از رده خارج می شوند، بنابراین ارزش آن را دارند که به منظور دستیابی به کیفیت و یا انعطافی که مد نظر شماست، کمی بیشتر مورد توجه قرار گیرند. بیشتر کاربران اصلی، در انتخاب لنز گزینه های مشابهی دارند (در حالی که جایگزین های ثالث بسیاری نیز وجود دارد)، اما هرکدام به ناچار نقاط قوت و ضعف مربوط به خود را دارد. اگر کاربرد خاصی مد نظر شماست که به لنزهای تخصصی (یا دیگر لوازم جانبی) نیاز دارد، انجام مقداری تحقیق پیش از انتخاب یک سیستم بسیار ارزشمند خواهد بود. بررسی‌های سایت dpreview و انجمن‌های کاربران، مکانی عالی برای شروع است. البته در نظر داشته باشید که یکی از ایرادات خرید لنز این است که بسیاری از علاقمندان، دیگر نمی‌توانند از آن دست بردارند. پس هشدار لازم به شما داده شده است.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *